Υπερβολική δόση…;;;

ΙΔΟΥ

Αν και τα πάντα είναι σχετικά…
Αν και τα πάντα είναι υποκειμενικά…
Αν και τα πάντα είναι προσωπικά…

“Ουκ εν τω πολλώ το ευ”, έλεγαν κάποτε οι αρχαίοι μας…
Ο τάδε διάσημος έφυγε από την ζωή λόγω υπερβολικής δόσης ναρκωτικών… Και ο άλλος λόγω υπερβολικής δόσης άγχους… Και ο άλλος στενοχώριας… Και ο άλλος φαγητού… Και ο άλλος χαράς… Και ο άλλος θυμού… Και ο άλλος ζήλειας… Και ο άλλος…
Και όλοι μαζί… Από υπερβολική δόση ΤΑΥΤΙΣΗΣ!!!

Τι σημαίνει ταύτιση; Σημαίνει να γίνεται κάποιος το-αυτό… Το-ίδιο… Το ίδιο με το αντικείμενο του ενδιαφέροντός του…
Δηλαδή με λίγα λόγια και απλά, να χάνει την ταυτότητά του, γινόμενος ίδιος με οτιδήποτε…
Πείτε μου εσείς που διαβάζετε τώρα, έτσι από μακριά, έτσι που τίποτα άλλο δεν σας απασχολεί αυτήν την μοναδική στιγμή…
Πόσο συνετό είναι να συμβαίνει αυτό σε κάποιο έλλογο ον;;;
Ή μήπως δεν είμαστε έλλογα όντα; Ή μήπως…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 59 επιπλέον λέξεις

PutinCapture

Ρωσία, Ελλάδα: Ειρήνη – Ευημερία

PutinCapture

Vladimir Putin – Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Η Ελλάδα ως χώρα φιλίας και συνεργασίας πάντα προσέβλεπε στους συμμάχους της για υποστήριξη στην επίλυση των προβλημάτων της που δυστυχώς, πάντα βρίσκονταν στο προσκήνιο της πολιτικής της ζωής. Το σύνθημα «Ελλάς Γαλλία Συμμαχία» ήταν παρόν κατά την επίσκεψη του τότε Γάλλου προέδρου Ζισκάρ ντ’ Εστέν στην Αθήνα.

Οι Γάλλοι πάντα ήταν de jure σύμμαχοι από την εποχή των μεγάλων φιλελλήνων Στατωμπριάν (Francois-René de Chateaubriand – Το ταξίδι στην Ελλάδα, 1806), Φαβιέρου, Κλεμανσώ, παρά του ότι από το 1921 – de facto, είχαν συμμαχήσει κρυφά με τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ προς ωφελιμισμό από τα πετρέλαια της Μοσούλης, αποσύροντας την υποστήριξη τους προς το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα της Μικράς Ασίας, αποστέλλοντας εν κρυπτώ εξοπλισμό και δολίως, υποστηρικτικές διαβεβαιώσεις  στους Τούρκους.

Κατά την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1907-1998) στην Ελλάδα το 1974, η Γαλλία ήταν η χώρα που επέλεξε ο τότε ηγέτης της ΕΡΕ και ιδρυτής της μετέπειτα ΝΔ, να ζήσει τους μοναχικούς χρόνους της αυτοεξορίας του.

Oι Άγγλοι κατηγορήθηκαν ως εκ των κυρίων υπαιτίων του Εμφυλίου, λόγω της αναμείξεως τους στα Δεκεμβριανά του 1944 (12/’44 – 1/’45) ανοίγοντας πυρ, υπό τις διαταγές του στρατηγού Ronald Scobie εναντίον των διαδηλωτών από το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας. Οι Αμερικανοί πάλι, θεωρούνταν μη αξιόπιστοι λόγω της Χούντας και του Κυπριακού: Σύνθημα του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου (1919-1996) από τα προεκλογικά μπαλκόνια ήταν «Έξω οι βάσεις του θανάτου«, «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» – άλλο αν ελέγοντο γιατί εκπροσωπούσαν το τότε αντιαμερικανικό αίσθημα, λόγω της επιβολής της δικτατορίας η οποία θεωρούνταν υποκινούμενη και ξενόφερτη.

Εν ολίγοις και επιγραμματικά, οι θεωρούμενοι φίλοι και σύμμαχοι, πάντα διέψευδαν τις προσδοκίες των Ελλήνων. Τώρα με την επίσκεψη στην Αθήνα του Ρώσου προέδρου (πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 2012), οι προσδοκίες είνα και πάλι μεγάλες: Σε μια πορεία επιβεβλημένη από τη δυσχερέστατη οικονομική συγκυρία και τις λύσεις τις επιβαλλόμενες από ΕΕ και Ταμείο, η συνδρομή της φίλης χώρας Ρωσίας, είναι επιζητούμενη – και από τα πολιτικά τεκταινόμενα, αλλά και από την ιδιαιτέρως ευαίσθητη θέση της χώρας στη ΝΑ Μεσόγειο με τα προβλήματα που εκπηγάζουν από τη γείτονα Τουρκία – αλλά και εκ παραλλήλου αγγίζοντας, την προάσπιση και αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικπών πηγών του θαλάσσιου και χερσαίου εδάφους, ως και του συνόλου των εδαφών της επικράτειας της.

Την παραμονή της επίσκεψής μου στην Αθήνα, θα ήθελα να μοιραστώ με τους αναγνώστες της «Καθημερινής», μιας από τις πιο δημοφιλείς και έγκυρες ελληνικές εφημερίδες, μερικές σκέψεις μου για την περαιτέρω ανάπτυξη των εταιρικών σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και της Ελλάδας, καθώς και για την κατάσταση που επικρατεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο γενικότερα. Εκτιμούμε τις μακραίωνες […]

via Άρθρο Πούτιν στην «Κ» – Ρωσία και Ελλάδα: συνεργασία για ειρήνη και ευημερία — Greek National Pride

Featured Image -- 1329

«Οι αγάπες», Κ. Καρυωτάκης

Featured Image -- 1329ilPratoCapture

Αμίλητη, κυνηγημένη φτάνει σ’ ερειπωμένο τοίχο
στηρίζεται και περιμένει ένα κελάδημα, ένα στίχο.
Γύρω το δάσος με τις μπόρες
φεύγει σαν πλοίο στην τρικυμία.
Κι ήτανε ημέρες ανθοφόρες -επέρασαν- κι ήτανε μία…

Τώρα την άβυσσο ρωτάει
πως βρέθηκε άξαφνα δω πέρα
ενώ στα μάτια της κρατάει, φως
όλη, εκείνη την ημέρα.

Ψυχή, λησμόνει τα όνειρά σου
Ήρθες, πουλί στην καταιγίδα,
κι εχάρισες όλου του δάσους
την τελευταία μας ελπίδα.

Είναι προφανές πως το ποίημα μιλάει για την ψυχή. Ο «ερειπωμένος τοίχος» είναι το γκρέμισμα των ονείρων της. Το «δάσος με τις μπόρες» είναι η αναταραχή της και οι «μέρες οι ανθοφόρες» οι παλιές ευτυχισμένες μέρες.
Τώρα της απομένει το ξάφνιασμα, το πως «βρέθηκε άξαφνα εδώ πέρα» ωστόσο «κρατάει το φως» της παλιάς της ζωής. Και καταλήγει ο ποιητής:
Ήρθες «πουλί στην καταιγίδα» που σημαίνει πως βρέθηκε σαν το πουλί πιασμένη μέσα στην καταιγίδα ενώ χάρισε περνώντας – και στον εαυτό της και στους άλλους την «τελευταία ελπίδα» που είναι ένα δάσος, αλλά χωρίς μπόρες, μια θάλασσα χωρίς τρικυμία.

Κώστας Καρυωτάκης: «Φυγή» (Ένα ποίημα για την ψυχή) Α΄Δημοσίευση περιοδικό Νέα Ζωή – Αλεξάνδρεια 1923

Χρηστος Τσαντης

Θα’ ρθουν όλες μια μέρα, και γύρω μου

θα καθίσουν βαθιά λυπημένες.

Φοβισμένα σπουργίτια τα μάτια τους,

θα πετούνε στην κάμαρα μέσα.

Ωχρά χέρια θα σβήνουν στο σύθαμπο

και θανάσιμα χείλη θα τρέμουν.

***

«Αδελφέ» θα μου πουν «δέντρα φεύγουνε

μες τη θύελλα, και πια δε μπορούμε,

δεν ορίζουμε πια το ταξίδι μας.

Ένα θάνατο πάρε και δώσε.

Εμείς, κοίτα, στα πόδια σου αφήνουμε,

συναγμένο από χρόνια, το δάκρυ.

***

Τα χρυσά πού ‘ναι τώρα φθινόπωρα

πού τα θεία καλοκαίρια στα δάση;

Πού οι νυχτιές με τον άπειρον, έναστρο

ουρανό, τα τραγούδια στο κύμα;

Όταν πίσω και πέρα μακραίνανε,

πού να επήγαν χωριά, πολιτείες;

***

Οι θεοί μάς εγέλασαν, οι άνθρωποι,

κι ήρθαμε όλες απόψε κοντά σου,

γιατί πια την ελπίδα δεν άξιζε

το σκληρό μας, αβέβαιο ταξίδι.

Σα φιλί, σαν εκείνα που αλλάζαμε,

ένα θάνατο πάρε και δώσε».

***

Θα τελειώσουν. Επάνω μου γέρνοντας,

θ’ απομείνουν βουβές, μυροφόρες.

Ολοένα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 21 επιπλέον λέξεις