Η ελπίδα (δεν) έρχεται! (Αντί απολογισμού του 2 έτους ΣΥΡΙΖΑ)

2ος χρόνος ΣΥΡΙΖΑ – Από 1ης Ιανουαρίου όλα ακριβαίνουν: τηλέφωνα, βενζίνη κλπ. ο Σόιμπλε στο δόγμα του πως οι χώρες που παίρνουν βοήθεια πρέπει να έχουν συντάξεις Λιθουανίας δηλαδή 300 e χωρίς να αναρωτιέται από που θα βγουν τα χρήματα για να ζεις! Στον πόλεμο όπως στον πόλεμο μοιάζει να διατυμπανίζει. Για την επίτευξη του οράματος του για την κοινωνία του ευρώ!

Αλλά και ο πρόγονος του ο Χίτλερ σε ένα δόγμα πίστευε: Η αδικημένη του Α΄παγκοσμίου πολέμου Γερμανία, έπρεπε να γίνει και πάλι δυνατή! Πρώτα ήταν η Γερμανία, τώρα είναι το ευρώ που είναι το ίδιο πράγμα σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκών άκων, ασπάζεται αυτά τα πράγματα και ως πονηρός εταίρος ρίχνει και λίγα ψίχουλα στους χαμηλοσυνταξιούχους ως προπέτασμα καπνού. Κι εμείς εδώ άβουλοι και άπραγοι – απλοί θεατές, καθόμαστε να μας κατακλέβουν ως και στα πιο μύχια όνειρα μας γιατί δεν έχουμε τη δύναμη να επηρεάσουμε τις αποφάσεις ως άτομα. Η κατάσταση λέμε θα είναι πολύ χειρότερη αν φεύγαμε από τον όμιλο του ευρώ!

Η κυβέρνηση συνεχώς παραπαίει μεταξύ συμπληγάδων. Ένας Χαρίλαος Τρικούπης που θα έλεγε: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» θα άρμοζε στην περίσταση όπου το Έθνος σύσσωμο θα ανασύντασσε τις δυνάμεις του ξεκινώντας μια νέα πορεία (Γ. Σεφέρης  / Μέρες του ’45-46). Τώρα προσδεμένοι στο άρμα των ξένων αγόμαστε και φερόμαστε εξυπηρετούντες αλλότρια συμφέροντα.

Κοιτάζοντας πως θα βάλουμε κάτι παραπάνω – τόσο αναγκαίο όμως, στην τσέπη μας όταν μας δίνεται η ευκαιρία, ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με κοινωνία πεινασμένων μακρινών συγγενών που κάθονται στο τραπέζι του πλούσιου οικοδεσπότη (ο άρχοντας κος ευρώ!) προσπαθώντας να φάνε όσο πιο πολύ μπορούν, να χορτάσουν, ξέροντας πως την επαύριο θα βρεθούν μπροστά στο δικό τους άδειο τραπεζομάνδηλο!

Η κλεψιά κυριαρχεί, η απάτη κυριαρχεί. Μας έκλεβαν παλιά, τώρα πάλι μας κλέβουν: σε μια κοινωνία κλεφτών γίνεσαι και σύ κλέφτης και όλοι μαζί πίνουν εις υγείαν του κορόιδου! Μια κοινωνία όπου οι μισοί είναι κλέφτες και οι άλλοι μισοί κορόιδα πως να πάει μπροστά; Και όλα αυτά με υπό την σκέπη του ποδοπατημένου Συντάγματος, ότι είμαστε μια κοινωνία δικαίου! με την ψευδαπάτη πως έχουμε αριστερή κυβέρνηση που προασπίζεται τα συμφέροντα του λαού.

Υ.Γ. Οι 2 τελευταίες παράγραφοι είναι καθ’ υπερβολήν, για να δείξουν πως η ακρίβεια και η ανεπάρκεια των ιδιωτικών προσόδων είναι δύο συνισταμένες της ληστείας που συντελείται εις βάρος του λαού, με προεξάρχουσα την υψηλότατη φορολογία!

missios

Χρόνης Μίσσιος

The Storyteller

«Δεν μιλώ για τις ταλαιπωρίες μας. Η μεγάλη δυστυχία είναι που μας άφησαν χωρίς προοπτική, χωρίς μύθο, χωρίς ιδεολογία, χωρίς ελπίδα. Μ’ έναν άδειο ουρανό πάνω απ’ τα κεφάλια μας, να σέρνουμε το καρότσι της ζωής μας».
Χρόνης Μίσσιος

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Advertisements

Ρωσία, Ελλάδα: Ειρήνη – Ευημερία

PutinCapture

Vladimir Putin – Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Η Ελλάδα ως χώρα φιλίας και συνεργασίας πάντα προσέβλεπε στους συμμάχους της για υποστήριξη στην επίλυση των προβλημάτων της που δυστυχώς, πάντα βρίσκονταν στο προσκήνιο της πολιτικής της ζωής. Το σύνθημα «Ελλάς Γαλλία Συμμαχία» ήταν παρόν κατά την επίσκεψη του τότε Γάλλου προέδρου Ζισκάρ ντ’ Εστέν στην Αθήνα.

Οι Γάλλοι πάντα ήταν de jure σύμμαχοι από την εποχή των μεγάλων φιλελλήνων Στατωμπριάν (Francois-René de Chateaubriand – Το ταξίδι στην Ελλάδα, 1806), Φαβιέρου, Κλεμανσώ, παρά του ότι από το 1921 – de facto, είχαν συμμαχήσει κρυφά με τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ προς ωφελιμισμό από τα πετρέλαια της Μοσούλης, αποσύροντας την υποστήριξη τους προς το Ελληνικό Εκστρατευτικό Σώμα της Μικράς Ασίας, αποστέλλοντας εν κρυπτώ εξοπλισμό και δολίως, υποστηρικτικές διαβεβαιώσεις  στους Τούρκους.

Κατά την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή (1907-1998) στην Ελλάδα το 1974, η φιλία εδραιώθηκε έτι περαιτέρω, καθώς η Γαλλία ήταν η χώρα που είχε επιλέξει ο τότε ηγέτης της ΕΡΕ και ιδρυτής της μετέπειτα ΝΔ, να ζήσει τους μοναχικούς χρόνους της αυτοεξορίας του – εποχή της ρήξης με τα Ανάκτορα που κορυφώθηκε από την απόκρουση της εντολής του προς τη Φρειδερίκη να μην επισκεφθεί το Λονδίνο μετά την δολοφονία Λαμπράκη όπου και προπηλακίστηκε εντόνως από την Αμπατιέλου.

Oι Άγγλοι κατηγορήθηκαν ως εκ των κυρίων υπαιτίων του Εμφυλίου, λόγω της αναμείξεως τους στα Δεκεμβριανά του 1944 (12/’44 – 1/’45) ανοίγοντας πυρ, υπό τις διαταγές του στρατηγού Ronald Scobie εναντίον των διαδηλωτών από το ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας. Οι Αμερικανοί πάλι, θεωρούνταν μη αξιόπιστοι λόγω της Χούντας και του Κυπριακού: Σύνθημα του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου (1919-1996) από τα προεκλογικά μπαλκόνια ήταν «Έξω οι βάσεις του θανάτου«, «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» – άλλο αν ελέγοντο γιατί εκπροσωπούσαν το τότε αντιαμερικανικό αίσθημα, λόγω της επιβολής της δικτατορίας η οποία θεωρούνταν υποκινούμενη και ξενόφερτη.

Εν ολίγοις και επιγραμματικά, οι θεωρούμενοι φίλοι και σύμμαχοι, πάντα διέψευδαν τις προσδοκίες των Ελλήνων. Τώρα με την επίσκεψη στην Αθήνα του Ρώσου προέδρου (πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το 2012), οι προσδοκίες είνα και πάλι μεγάλες: Σε μια πορεία επιβεβλημένη από τη δυσχερέστατη οικονομική συγκυρία και τις λύσεις τις επιβαλλόμενες από ΕΕ και Ταμείο, η συνδρομή της φίλης χώρας Ρωσίας, είναι επιζητούμενη – και από τα πολιτικά τεκταινόμενα, αλλά και από την ιδιαιτέρως ευαίσθητη θέση της χώρας στη ΝΑ Μεσόγειο με τα προβλήματα που εκπηγάζουν από τη γείτονα Τουρκία – αλλά και εκ παραλλήλου αγγίζοντας, την προάσπιση και αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικπών πηγών του θαλάσσιου και χερσαίου εδάφους, ως και του συνόλου των εδαφών της επικράτειας της.
Ακολουθεί σχετικό άρθρο για τους δεσμούς Ρωσίας – Ελλάδος.

Την παραμονή της επίσκεψής μου στην Αθήνα, θα ήθελα να μοιραστώ με τους αναγνώστες της «Καθημερινής», μιας από τις πιο δημοφιλείς και έγκυρες ελληνικές εφημερίδες, μερικές σκέψεις μου για την περαιτέρω ανάπτυξη των εταιρικών σχέσεων μεταξύ της Ρωσίας και της Ελλάδας, καθώς και για την κατάσταση που επικρατεί στην ευρωπαϊκή ήπειρο γενικότερα. Εκτιμούμε τις μακραίωνες […]

via Άρθρο Πούτιν στην «Κ» – Ρωσία και Ελλάδα: συνεργασία για ειρήνη και ευημερία — Greek National Pride
Άφιξη Πούτιν στο Άγιον Όρος: 28/5/2016

Οδυσσέας Ελύτης

Οδυσσέας Ελύτης

Ανοίγω το στόμα μου κι αναγαλλιάζει το πέλαγος
Και παίρνει τα λόγια μου στις σκοτεινές του σπηλιές
Και στις φώκιες τις μικρές τα ψιθυρίζει
Τις νύχτες που κλαιν των ανθρώπων τα βάσανα

ελύτης

Οδυσσέας Ελύτης

19 χρόνια από το θάνατό του (1996)

Τον είπαν ηλιοπότη, τον θαύμασαν ως τα πέρατα της γης, τον τίμησαν, τον βράβευσαν. Δέκα εννέα χρόνια συμπληρώθηκαν από το θάνατο του Μεγάλου Έλληνα ποιητή.

Ο Ελύτης γεννήθηκε την 2 Νοεμβρίου 1911 στη γωνία των οδών Αριάδνης και Πασιφάης στο Ηράκλειο Κρήτης. Εκεί έζησε τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής του καθ’ όσον η οικογένειά του μετώκησε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε ο Οδυσσέας μοιράζοντας τον χρόνο του μεταξύ της οδού Σκουφά και των Σπετσών όπου η οικογένεια Παναγιώτη Αλεπουδέλη -της γνωστής σαπωνοποιίας από τη Λέσβο- μετακινούνταν τα καλοκαίρια.

elytisphoto10

Οδυσσέας Ελύτης (1911 – 1996)

Από τα πρώτα νεανικά του χρόνια φάνηκε η αγάπη του για τη φύση, την Ελλάδα… «ολόκληρη η καταγωγή μου είναι νησιώτικη» διακήρυξε από πολύ νωρίς.
Ελ-λάδα, Ελ-πίδα, Ελ-ευθερία, Ελ-ένη. Το Ελ της ψυχής, της πατρίδας, του του μύθου, του έρωτα… Ελ-ύτης -ολόκληρη η κληρονομιά κλεισμένη σ’ αυτό το ψευδώνυμο που έμελλε να τον κάνει αιώνια γνωστό σ’ ολόκληρη την οικουμένη. Αυτό ήταν το δεύτερο του όνομα – το διάλεξε ηθελημένα; τυχαία; Πάντως το Ελύτης έγινε το πιο γνωστό όνομα στο χώρο της ποίησης τα τελευταία χρόνια.