Η ελπίδα (δεν) έρχεται! (Αντί απολογισμού του 2 έτους ΣΥΡΙΖΑ)

2ος χρόνος ΣΥΡΙΖΑ – Από 1ης Ιανουαρίου όλα ακριβαίνουν: τηλέφωνα, βενζίνη κλπ. ο Σόιμπλε στο δόγμα του πως οι χώρες που παίρνουν βοήθεια πρέπει να έχουν συντάξεις Λιθουανίας δηλαδή 300 e χωρίς να αναρωτιέται από που θα βγουν τα χρήματα για να ζεις! Στον πόλεμο όπως στον πόλεμο μοιάζει να διατυμπανίζει. Για την επίτευξη του οράματος του για την κοινωνία του ευρώ!

Αλλά και ο πρόγονος του ο Χίτλερ σε ένα δόγμα πίστευε: Η αδικημένη του Α΄παγκοσμίου πολέμου Γερμανία, έπρεπε να γίνει και πάλι δυνατή! Πρώτα ήταν η Γερμανία, τώρα είναι το ευρώ που είναι το ίδιο πράγμα σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκών άκων, ασπάζεται αυτά τα πράγματα και ως πονηρός εταίρος ρίχνει και λίγα ψίχουλα στους χαμηλοσυνταξιούχους ως προπέτασμα καπνού. Κι εμείς εδώ άβουλοι και άπραγοι – απλοί θεατές, καθόμαστε να μας κατακλέβουν ως και στα πιο μύχια όνειρα μας γιατί δεν έχουμε τη δύναμη να επηρεάσουμε τις αποφάσεις ως άτομα. Η κατάσταση λέμε θα είναι πολύ χειρότερη αν φεύγαμε από τον όμιλο του ευρώ!

Η κυβέρνηση συνεχώς παραπαίει μεταξύ συμπληγάδων. Ένας Χαρίλαος Τρικούπης που θα έλεγε: «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» θα άρμοζε στην περίσταση όπου το Έθνος σύσσωμο θα ανασύντασσε τις δυνάμεις του ξεκινώντας μια νέα πορεία (Γ. Σεφέρης  / Μέρες του ’45-46). Τώρα προσδεμένοι στο άρμα των ξένων αγόμαστε και φερόμαστε εξυπηρετούντες αλλότρια συμφέροντα.

Κοιτάζοντας πως θα βάλουμε κάτι παραπάνω – τόσο αναγκαίο όμως, στην τσέπη μας όταν μας δίνεται η ευκαιρία, ομοιάζοντας όλο και περισσότερο με κοινωνία πεινασμένων μακρινών συγγενών που κάθονται στο τραπέζι του πλούσιου οικοδεσπότη (ο άρχοντας κος ευρώ!) προσπαθώντας να φάνε όσο πιο πολύ μπορούν, να χορτάσουν, ξέροντας πως την επαύριο θα βρεθούν μπροστά στο δικό τους άδειο τραπεζομάνδηλο!

Η κλεψιά κυριαρχεί, η απάτη κυριαρχεί. Μας έκλεβαν παλιά, τώρα πάλι μας κλέβουν: σε μια κοινωνία κλεφτών γίνεσαι και σύ κλέφτης και όλοι μαζί πίνουν εις υγείαν του κορόιδου! Μια κοινωνία όπου οι μισοί είναι κλέφτες και οι άλλοι μισοί κορόιδα πως να πάει μπροστά; Και όλα αυτά με υπό την σκέπη του ποδοπατημένου Συντάγματος, ότι είμαστε μια κοινωνία δικαίου! με την ψευδαπάτη πως έχουμε αριστερή κυβέρνηση που προασπίζεται τα συμφέροντα του λαού.

Υ.Γ. Οι 2 τελευταίες παράγραφοι είναι καθ’ υπερβολήν, για να δείξουν πως η ακρίβεια και η ανεπάρκεια των ιδιωτικών προσόδων είναι δύο συνισταμένες της ληστείας που συντελείται εις βάρος του λαού, με προεξάρχουσα την υψηλότατη φορολογία!

missios

Χρόνης Μίσσιος

The Storyteller

«Δεν μιλώ για τις ταλαιπωρίες μας. Η μεγάλη δυστυχία είναι που μας άφησαν χωρίς προοπτική, χωρίς μύθο, χωρίς ιδεολογία, χωρίς ελπίδα. Μ’ έναν άδειο ουρανό πάνω απ’ τα κεφάλια μας, να σέρνουμε το καρότσι της ζωής μας».
Χρόνης Μίσσιος

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Advertisements

Η ντροπή της δημοσιογραφίας

potheneschescapture

Τα Νέα Online – 21/9/2010

Καταθέσεις Μαμούθ, ακίνητα Μαμούθ είναι ο τίτλος του ολοσέλιδου ρεπορτάζ της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία ελληνικής εφημερίδας για το «Πόθεν έσχες» των 300 μελών του ελληνικού Κοινοβουλίου.

Τι υπονοείται, από τον τίτλο και μόνον; Πως το επάγγελμα του πολιτικού ή το λειτούργημα του βουλευτή είναι για τους περισσότερους πολύ επικερδές, κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους πολλοί συγκεντρώνουν αμύθητα πλούτη.

potheneschesrectangcapture

Πόθεν Έσχες

Μας κλείνουν τα μάτι πονηρά τα σχετικά ρεπορτάζ. Δεν μας λένε ποιος από τους 300 είναι ο μεγαλύτερος κλέφτης, δεν μας λένε καν αν υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία εις βάρος έστω και ενός, ώστε να ξεχωρίζουμε το σάπιο μήλο από τα υπόλοιπα. Μαθαίνουμε απλά με γαργαλιστικές λεπτομέρειες πόσο πλούσιοι είναι αρκετοί εθνοπατέρες. Και υποτίθεται πως όλοι το πιάνουμε το υπονοούμενο. Γιατί όμως κανείς Έλληνας δημοσιογράφος δεν ερευνά ποτέ τα ψέμματα των πολιτικών μας στις δηλώσεις αυτές; Γιατί τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι, ως «μάλλον κλέφτες», με αποτέλεσμα να τους απαξιώνουμε χωρίς εξαίρεση, να καταναλώνουμε μηντιακά τις δηλώσεις και μετά να προχωράμε σαν να μην συμβαίνει τίποτα;

Συνέχεια σε Πόθεν Έσχες: η ντροπή της δημοσιογραφίας