Λάμψη που οδηγεί στο κενό

shop or hang , that is the question

shop or hang , that is the question (Photo credit: gandhiji40)

Σάββατο βράδυ, η παραλιακή λεωφόρος ξετυλιγόταν απ’ τη μια στο μαύρο στερέωμα του ουρανού από την άλλη στην ασημόχροη αντανάκλαση της ακύμαντης θάλασας. Στο ύψος του Island τα αυτοκίνητα παρκαρισμένα εκατέρωθεν του δρόμου, ο ίδιος συνωστισμός και στη λίμνη Βουλιαγμένης με το εστιατόριο Λάμπρος απέναντι.

Συνωστισμός σε μια ζεστή νύχτα καλοκαιριού που δεν υποσχόταν τίποτε το σίγουρο προς το καλύτερο, καθώς είχαμε περάσει πια στη μετεκλογική περίοδο – πέρα από τη σιγουριά της παραμονής μας στην Ευρωζώνη. Όλα τα υπόλοιπα παρέμεναν στη τροχιά της αμφιβολίας: Θα πάω διακοπές; θα μου περισσέψει κάτι για ν’ αγοράσω κάτι casual έστω, θα μπορέσω να πληρώσω την Ασφαλιστική; θα θα θα…

Ωστόσο για κάποιους άλλους που προ ολίγου θαύμαζαν τα πυροτεχνήματα από το Island, έτρωγαν τους αστακούς και τις τσιπούρες ανοιχτής θαλάσσης στο Λάμπρο, δεν υπήρχαν ερωτήματα η ζωή κυλούσε όπως πάντα γι’ αυτούς ενδεδυμένη όλα τα θέλγητρα της: Δείπνα και γεύματα πολυτελείας, νυχτερινές κομψές διασκεδάσεις, καταστήματα, ψώνια, ταξίδια, άνεση… Για τους υπόλοιπους η σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα πως τα χρήματα έπαψαν να είναι αρκετά, μοιραζόταν με την απολύτως απόλυτη βεβαιότητα πως τα χρήματα τελειώνουν!

Σε μια χώρα που ο πληθωρισμός καλπάζει αν και δεν είναι πιστοποιημένος επίσημα καθώς το εισόδημα όλο και μειώνεται – που η ελάχιστη αγορά κοστίζει 15 και παραπάνω έτσι που θα μπεις στο σουπερμάρκετ, η ελπίδα πια αρχίζει να γίνεται όλο και πιο αχνή, το ερώτημα «πως θα τα βγάλω πέρα» όλο και πιο απειλητικό!

Αυτά για τη μια κατηγορία – για την άλλη που περί άλλων τυρβάζει και περί του τραπεζικού λογαριασμού εδώ ή έξω μεριμνά, που συνεχίζει ακάθεκτα τον εφησυχασμό της στις ίδιες παλιές συνήθειες, στα ίδια ψευδεπίγραφα διλήμματα… εποπτεύει υπεροπτικά την πτώση στο κενό ξεχνώντας ωστόσο πως κι αυτή είναι μέρος του όλου που απειλητικά κλυδωνίζεται κινδυνεύοντας να καταρρεύσει…

Που φθάσαμε! Αρχίσαμε και μετράμε ένα ένα τα πολύτιμα μας πλέον ευρώ! Σαν τον τσιγκούνη που σκυμμένος στο τραπέζι του μετρά σωρεύοντας κατά μέγεθος τα κέρματα αποσβολωμένος απ’ τη λάμψη τους και τις ωραίες χαράξεις στην επιφάνεια τους. Οι λογαριασμοί συνεχίζουν να έρχονται, τα ντουλάπια της κουζίνας καθώς αδειάζουν δεν γεμίζουν πια με την ίδια ευκολία, προσδεδεμένοι όλοι σ’ ένα αεροπλάνο για μια πτήση μακρινή που θα μας βγάλει υποτίθεται πίσω στη γη της ευμάρειας και της καλοπέρασης.

Οι σημερινοί κυβερνώντες πρέπει να το καταλάβουν: Τα χρήματα δεν επαρκούν! Πως θα πληρωθούν οι φόροι; πως θα αποδίδεται το ΦΠΑ από επιχειρήσεις που μετρούν τους πελάτες κάθε που μπαίνει Σάββατο και γιορτή. Τι έσοδα προσδοκούν να εισπράξουν κι από ποιούς; Αν δεν σταματήσει η φοροεπιδρομή, τα χαράτσια, οι κάτοικοι αυτής της χώρας δεν θα μπορούν πλέον να πληρώσουν, θα φτάσουν σ’ ένα σημείο που δε θα τους φθάνουν τα χρήματα να αγοράσουν έστω και τα απαραίτητα και τότε θα ξεκινήσει μια κρίση που θα συγκρίνεται μ’ εκείνη της Αργεντινής όπου βγήκαν κτυπώντας τις άδειες κατσαρόλες και τα ταψιά στους δρόμους!

Προσοχή κάτοικοι της Νέας Ρώμης: Ο Αννίβας είναι προ των Πυλών (Hannibal ante Portas). Αν δεν ανακοπεί η πορεία του η πόλις θα αλωθεί και βαρύ πένθος θα απλωθεί στα κεφάλια σας! Οι κυβερνώντες θα βρουν τρόπο να διαφύγουν, ο λαός θα πληρώσει την κατακτητική μανία του επιδρομέα που θα σείει το λάβαρο της φτωχής δραχμής! Και τότε θα αρχίσει η νέα Ανοικοδόμηση πάνω στις στάχτες και τα αποκαίδια του Ευρώ!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s